woensdag 23 december 2015

Wordt MH17 ons 9/11? (13). Reactie van de regering op het OVV-rapport


Op 8 december jl is de regering gekomen met een ‘Beleidsreactie Onderzoeksrapporten MH17 Onderzoeksraad voor Veiligheid’. ‘Het kabinet heeft veel waardering voor het rapport,’ lezen we. ‘Veel vragen die nationaal en internationaal leefden, worden in het rapport beantwoord.’ De regering zal toch niet de vraag bedoelen of het toestel door een meteoor was getroffen? En of de bemanning wel gezond was? 


Waarom niet gewoon toegegeven dat een aantal vragen NIET is beantwoord?


Allereerst het feit dat noch de Amerikaanse radargegevens (nul op rekest), noch de Oekraïense (stond niet aan wegens onderhoud, het is tenslotte oorlog) beschikbaar waren, en van de Russische alleen de bewerkte gegevens, dus niet de ruwe data.

Ook is de door de Duitse regering aan de OVV geleverde, explosieve informatie betreffende de in de Bondsdag gerapporteerde AWACS-bevindingen (een lichtere raket dan een Buk en een ongeïdentificeerd object bij de MH17) terzijde gelegd en vervangen door een uitspraak van de NAVO-commandant in Europa dat deze spionagetoestellen het ramptoestel niet zo ver konden volgen en dat ‘niets is waargenomen’. (Terzijde: mijn eerdere bewering dat AWACS-toestellen het vliegtuig tot voorbij de Oeral hadden kunnen volgen, berustte op een rekenfout; maar dat doet niets af aan de genoemde informatie aan de Bondsdag).

Of de tevredenheid van de regering op haar plaats is, wordt ook in twijfel getrokken in De Telegraaf van 15 december jl. De krant wijst erop dat ‘de betrouwbaarheid van bewijsmateriaal in het MH17-onderzoek … in het geding [is] door de duistere rol van de Oekraïense geheime dienst SBU bij corruptie en misdaadschandalen’.

Nogmaals de Beleidsreactie: ‘De Oekraïense autoriteiten zijn direct na de crash een onderzoek gestart’. Inderdaad werden de banden met gesprekken van de verkeersleiding met het ramptoestel direct door de bovengenoemde SBU in beslag genomen en die heeft ze nog steeds.

In het OVV-rapport is daarvan niets terug te vinden.

Door al deze tekortkomingen in het rapport is het vertrouwen dat het kabinet uitspreekt inzake stap drie in het hele proces nl. het strafrechtelijk onderzoek (na berging en repatriëring, en het OVV-rapport), volstrekt misplaatst.

De ministers Van der Steur en Koenders (Veiligheid en Justitie resp. Buitenlandse Zaken) wijzen er nog op dat ‘niet met zekerheid [is] te zeggen hoe lang dit onderzoek zal duren. … Het streven [is] om zo spoedig mogelijk en in goed overleg met de landen die betrokken zijn bij het Joint Investigation Team (JIT) (naast Nederland ook Australië, België, Maleisië en Oekraïne) een besluit te nemen over de vormgeving van vervolging en berechting van (potentiële) verdachten.’ ‘In goed overleg…’—bedoeld is dat met het aan het regime in Kiev toegekende vetorecht een van de potentiële verdachten mag meepraten over wie we gaan vervolgen.

Van CDA-kamerlid Pieter Omtzigt, die zich in de MH17-zaak een echte parlementariër heeft getoond, wordt in De Telegraaf geciteerd dat ‘de SBU-schandalen een groot risico [zijn] voor het strafrechtelijk onderzoek in de MH17-zaak’.

‘Er is al weinig bewijsmateriaal’, aldus Omtzigt in de krant. ‘Wat er wel is, is licht tot zwaar gecompromitteerd. Het bewijsmateriaal werd veel te laat in het gebied opgehaald en blijkt ook nog verzameld door lieden die niet deugen.’

Afgezien van het ontbreken van satelliet- en radargegevens van Oekraïeners, Russen en Amerikanen, ‘blijkt nog steeds niet te zijn gepraat met de Oekraïense luchtverkeersleiding.’

De beleidsreactie van de twee ministers gaat hoofdzakelijk over de conclusie van de OVV dat er niet over oorlogsgebieden moet worden gevlogen. Over de toedracht zijn ze uiterst beknopt. ‘Veel vragen die nationaal en internationaal leefden, worden in het rapport beantwoord.’ De belangrijkste dus niet.

Kees van der Pijl

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen