Waar komen de plannen voor ‘safe havens’ in Syrië vandaan?

Bij het zoeken naar informatie over de achtergronden van de vorming van ISIS ben ik al op veel aannemelijke verklaringen gestuit die duidelijk maken dat het Westen (vnl de VS, Engeland en Israël) en de conservatieve Golf-monarchieën objectief belang hebben bij deze creatie. 

Maar ik had nog geen onweerlegbare aanwijzing dat ISIS niet een onverwachte meevaller, maar een plan was. Nu moet je altijd op je hoede zijn bij informatie op het internet (en dan bedoel ik niet dat pas als het in de NRC staat, je het mag geloven—helaas, integendeel). Daarom was ik blij een stuk over dit onderwerp te zien (van mei jl. alweer) van Nafeez Ahmed. Nafeez is een van de meest briljante studenten die ik in Sussex heb meegemaakt. Hij heeft er met glans de doctorstitel behaald en inmiddels al een reeks boeken op zijn naam.

‘Vredesorganisatie PAX’ wil nòg een Afghanistan, nòg een Irak, nòg een Libië

In de Volkskrant van 27 augustus jl. schrijft Marjolein Wijninckx, programmaleider bij PAX (de krant schrijft ‘vredesorganisatie PAX’) dat het hoog tijd is voor het Westen om militair in te grijpen tegen ...Assad. 
Op de ochtend dat op het doorgaans goed ingelichte Antiwar.com het bericht verschijnt dat ISIS-eenheden voor het eerst in een wijk van Damascus zijn doorgedrongen, realiseer je je wat een enormiteit het is om dit soort regels te schrijven.

Rusland heeft in de afgelopen maand geprobeerd de seculiere (niet-jihadistische) oppositie tegen Assad tot onderhandelingen te bewegen en heeft ook overleg gevoerd met Saoedi-Arabië, waar de fondsen voor al-Qaeda en de Syrische tak, al-Noesra, vandaan komen in de hoop de Saoedi’s daarbij de betrekken. Immers, nu steeds meer jihadisten zich aansluiten bij ISIS, is iedere vorm van terughoudendheid van de kant van Saoedi-Arabië (en Turkije en de Golfstaten) meegenomen als het erom gaat een staakt-het-vuren in Syrië te bereiken en een catastrofe te voorkomen.

Op oorlogspad (4). Defensieuitgaven vergeleken

Al eerder werd in een blog van Jan Schaake een demonstratie gegeven hoe een Russische dreiging wordt opgeblazen door de toename van de Russische defensieuitgaven af te zetten tegen de lichte daling van de uitgaven van de Europese NAVO-landen, maar niet de absolute cijfers te geven. Op de kaart hieronder, afkomstig uit de atlas van de Bank of America, ‘Transforming World’, is nog eens te zien hoe overweldigend de militaire inspanning van de VS en de NAVO is in vergelijking met de rest van de wereld (in miljarden dollars). Alleen China komt bij benadering in de buurt.

Op de kaart blijkt ook dat alleen Frankrijk en Duitsland al hogere militaire uitgaven hebben dan Rusland. Daar komt nog eens bij dat de VS 800 (achthonderd) militaire bases hebben, verspreid over de hele wereld. Nog iets waar geen andere land ook maar bij in de buurt komt.

Wordt MH 17 ons 9/11? (10) Moet er een alternatief tribunaal komen?

Na het Russische veto in de Veiligheidsraad tegen het voorstel van de groep van vier (Kiev, Nederland, België en Australië, plus Maleisië dat het indiende) om een tribunaal in te stellen om de schuldigen van het neerhalen van MH17 te identificeren en te vervolgen, werd in de Nederlandse media hoog opgegeven over het ‘Russische isolement’. China onthield zich! Maar de Chinezen verklaarden achteraf de Russische opstelling te delen, en vanaf het begin voorstander te zijn geweest van een onafhankelijk onderzoek door de Internationale Organisatie voor de Burgerluchtvaart (ICAO). 

De Russen maakten al op hun eerste persconferentie radargegevens openbaar over een tweede vliegtuig; het Westen wees naar ‘Poetin’, op basis van sociale media. Dus houden we het even op het eerste. De terugkerende Oekraïense straaljagerpiloot die sprak van het ‘verkeerde vliegtuig’, kan mogelijk het Maleisische voor een Russisch toestel hebben aangezien—de roodblauwe belijning heeft inderdaad gelijkenis, zij het zo op de foto natuurlijk duidelijk verschillend.

Wat als Damascus valt?

Terwijl Syrische vluchtelingen nu al het nieuws over de migratiecrisis naar de EU domineren, groeit de vrees dat een val van Damascus niet langer uitgesloten is. In dat geval zouden nog eens miljoenen mensen een goed heenkomen willen zoeken. 

De afgelopen week zijn er in diverse steden waar de aanhang van Assad is geconcentreerd, zoals Latakia en Tartous, demonstraties geweest die getuigen van de angst van de daar levende bevolking dat het regeringsleger er niet meer in slaagt om de opmars van ISIS (dat al grote delen van Syrië en Irak onder controle heeft) en al-Qaeda/al-Noesra, Ahrar al-Sham en andere groepen te stuiten. 

Op langere termijn kunnen het nucleaire akkoord met Iran, de militaire coup in Egypte en de problemen die Erdogan zich in Turkije op de hals heeft gehaald door zijn steun aan de jihadisten in Syrië en zijn oorlog tegen de Koerden de oppositie tegen Assad verzwakken. Maar ISIS is nog altijd in staat om met Amerikaans materieel dat in Irak wordt buitgemaakt een bliksemoffensief in Syrië te lanceren en dat vooruitzicht heeft Rusland gebracht tot een laatste poging om de burgeroorlog door een vergelijk te beëindigen. 

Zeventig jaar Hirosjima en Nagasaki

Vanochtend is op antiwar.com het bericht te lezen dat Michelle Bachman, voormalig lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en destijds presidentskandidate, op basis van het bijbelboek Zacharias 12:3 heeft verklaard dat het Iran-accoord een teken is dat we het einde der tijden hebben bereikt en dat we dankbaar mogen zijn dit mee te mogen maken. Tegelijkertijd wordt het veld van Republikeinse presidentskandidaten geleid door Donald Trump, een gevaarlijke gek bij wie Ronald Reagan afsteekt als een D’66-er. Zijn Democratische tegenkandidate zal Hilary Clinton zijn, die zich nu al bij herhaling als oorlogspresident heeft gepresenteerd.

We zijn een heel eind gekomen sinds in augustus 1945 de Amerikaanse luchtmacht twee burgerdoelen in Japan, Hirosjima en Nagasaki, met atoombommen tot as reduceerde, honderdduizenden doden achterlatend. 

De Koerden en ISIS: Gaat de NAVO de Turkse verkiezingsuitslag corrigeren?

Bij de laatste verkiezingen in Turkije, begin juni, leed the AKP van president Erdogan een onverwachte nederlaag als gevolg van de doorbraak van de pro-Koerdische HDP. Hoewel de AKP nog altijd veruit de grootste partij is, is de reeks verkiezingsoverwinningen die begon in 2002, onderbroken. En dat juist op een moment dat Erdogan en zijn partij hadden gehoopt met de absolute meerderheid in het parlement een grondwetswijziging te kunnen doorvoeren die de macht van de president zou hebben vergroot. Dat project is door de HDP-doorbraak en het stand houden van de gevestigde oppostie (CHP en MHP) de voet dwars gezet. 

Maar nu, bijna twee maanden later, is het Turkse leger in actie gekomen tegen ISIS—en tegen de Koerdische PKK. Tevens heeft Erdogan voor dinsdag de 28ste juli een Noordatlantische Raad bijeen geroepen onder artikel 4 van het NAVO-verdrag dat o.a. gaat over de territoriale integriteit van een lidstaat.

Wordt MH 17 ons 9/11? (9) Nederlandse propaganda een stapje verder

Dezer dagen is bekend geworden dat Polen en Nederland samen een propagandazender willen lanceren die gaat uitzenden naar Rusland en de buurlanden waar Russische minderheden wonen. De ministers van buitenlandse zaken, Schetyna en Koenders, hopen dat ook andere landen in de EU meedoen, want het gaat natuurlijk veel geld kosten en het zou dus mooi zijn als het een ‘Europees’ project wordt. 

Het is weer een moment waarop Nederland aangeeft dat ook al wil het onderzoek naar de ramp met MH17 maar niet vlotten, we wel al volop bezig zijn om ‘de schuldigen’ in de schijnwerper te houden. Eerder deze maand belde premier Rutte met Poetin om hem over te halen akkoord te gaan met een VN-tribunaal om de schuldigen te bestraffen, maar de Russen hebben hieraan geen gevolg gegeven.

Wordt MH17 ons 9/11? (8) De toespraak van Timmermans in de VN-Veiligheidsraad

Binnenkort is het een jaar geleden dat vlucht MH17 werd neergehaald boven het oorlogsgebied in oost-Oekraïne. Op 21 juli 2014, vier dagen na de ramp, hield toenmalig minister van buitenlandse zaken Frans Timmermans een toespraak in de VN-Veiligheidsraad die in Nederland de handen op elkaar bracht, tot en met zijn uitroeping tot politicus van het jaar.

Naar aanleiding van het naderende jubileum hebben filmstudent Joël van Dooren en emeritus hoogleraar Kees van der Pijl in een video deze toespraak voor O҂O voorzien van commentaar om te bezien welke andere doelen hier kunnen hebben meegespeeld behalve het tot uitdrukking brengen van de schok die het drama in Nederland teweeg bracht.

Het draaiboek en de opname zijn van Joël van Dooren.

Kan er opnieuw een militaire coup in Griekenland plaatsvinden?

Toen de socialistische premier Papandreou in 2011 aankondigde een referendum te houden over de bezuinigingsopdracht van de ‘troika’ van EU, IMF en Europese Centrale Bank, werd hij door ‘Brussel’ gesommeerd dat plan direct te laten vallen, en omdat hij ook door zijn eigen regering in de steek werd gelaten, moest hij aftreden en werd hij vervangen door Loukas Papademos, een ‘technocraat’—nouja, een bankier van Goldman Sachs. Maar omdat Papandreou drie generaals niet vertrouwde, liet hij niet na om hen op de valreep nog te ontslaan. In Griekenland weet men waarvoor men in politiek kritische situaties moet uitkijken.

In 1967 grepen de ‘kolonels’ (hierboven) in Griekenland de macht om de socialisten uit de regering te houden. Onder leiding van Giorgios Papadopoulos, een nazicollaborateur die na de oorlog naar de VS was gehaald en daar was omgeschoold tot CIA-agent, en met steun van de grote NAVO-landen (de VS, West-Duitsland en Engeland) hielden de kolonels zeven jaar een terreurregime in stand. Tienduizenden werden gearresteerd, duizenden, ook hoge militairen, gemarteld. Meer dan honderdduizend Grieken vluchtten naar elders.