Wat kwam Obama doen in Israël?

Het bezoek van Obama aan Israël, Jordanië en de bezette Westoever werd in de media hier gekoppeld aan de noodzaak de horloges gelijk te zetten inzake Iran en Syrië. Daarnaast was er veel commentaar dat het hier zou gaan om een verzoeningsbezoek na eerdere wrijvingen tussen de Amerikaanse president en premier Netanyahu, die na beider herverkiezing voor enige jaren tot elkaar zijn veroordeeld. Je zou bijna verwachten dat Netanyahu dan naar Washington zou moeten reizen, want hij had afgelopen november openlijk de Republikeinse kandidaat Romney gesteund.  Maar Obama was nog niet eerder in Israël geweest, werd ons verzekerd. 
 

Met de Palestijnen was de president gauw klaar; over het vlottrekken van het rituele ‘vredesproces’ werd nauwelijks gesproken. Mahmoud Abbas, de voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, liet zich door de Amerikaanse president overtuigen om voor twee maanden af te zien van een aanklacht bij het Internationaal Gerechtshof tegen Israël over het voortgaande bouwen van nieuwe nederzettingen in bezet gebied. Dat tegen een eenmalige betaling aan de PA van $ 500 miljoen. Voor twee maanden—wat moet er in die twee maanden gebeuren om niet nóg eens met 500 miljoen over de brug te moeten komen?

10 jaar misère en er is niets geleerd

Al een week lang al vliegen ons de terugblikken op de invasie van Irak om de oren. De consensus is wel ongeveer dat het achteraf geen goed idee was, behalve natuurlijk bij Tony Blair die het toch altijd al beter wist.

Toen ik nog in Engeland werkte, vertelde een collega die Irak-specialist is over hoe hij met nog zo’n vijf of zes mede-deskundigen  aan de vooravond van de invasie bij Blair was ontboden. In een antichambre van Downing Street 10 werden ze eerst door een ambtenaar onder handen genomen die hen uitlegde dat ze moesten wachten op vragen die hen zouden worden gesteld, dus geen ongevraagde meningen. Ook de kwestie of een invasie gewettigd was, mocht niet aan de orde gesteld worden. Aldus geprepareerd werden ze vervolgens de werkkamer van de premier binnengeleid, die toen iedereen gezeten was, opende met: ‘He is evil, isn’t he?’ (Hij is een duivel, of niet soms?). Dáárvoor was de top van de Britse Irak-kennis naar Londen gehaald.

Schrijvers voor Syrië?

Vanavond organiseert een groep progressieve Nederlandse literaten samen met Het Syrische Comité, een organisatie van democratische Syrische ballingen die de opstand tegen het Assad-regime steunen, een parallel-evenement aan het Boekenbal. Het doel van het Comité en de schrijvers die het steunen is humanitaire hulp aan Syrische burgers die door de voortdurende oorlog van huis en haard zijn verdreven en zich afvragen, in de woorden van de aankondiging voor de bijeenkomst, ‘waarom de wereld toekijkt en zo weinig doet’.

Voed geen tweede burgeroorlog in Syrië!

OPEN BRIEF AAN VVD EUROPARLEMENTARIËR HANS VAN BAALEN

Hans van Baalen schudt de hand van generaal Selim Idris van het Vrije Syrische Leger

Geachte heer Van Baalen,

De afgelopen dagen heeft u via diverse media buitenlandcoördinator Catharine Ashton en de lidstaten van de Europese Unie opgeroepen om militaire steun te leveren aan het “Vrije Syrische Leger”. Met deze oproep sluit u zich aan bij de discussie die met name in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk wordt gevoerd en die wat de Europese landen betreft op 18 februari jl. tijdens een vergadering van de Raad Buitenlandse Zaken leidde tot de openstelling van de mogelijkheid om “strikt defensieve wapens” (als nachtkijkers en scherfvesten) aan de Syrische opstandelingen te leveren. Overigens ging aan dit besluit ook veel verzet vooraf, ook vanuit het Nederlandse parlement.

Oproep Oorlog is geen Oplossing bij PvdA-debat en GroenLinks congres

Op zaterdag 2 maart 2013 vond in Zwolle het Grote PvdA Midden-Oostendebat plaats en op zondag 3 maart 2013 in Utrecht het Partijcongres van GroenLinks. Bij beide gelegenheden hebben leden van Oorlog is geen Oplossing een "verklaring en oproep inzake Syrië" onder de aandacht van de aanwezige leden, bezoekers en partijprominenten gebracht. Bij het congres van GroenLinks gebeurde dat in de vorm van een motie ingediend door de afdeling Enschede waarop de tekst van de "verklaring en oproep" die bij het PvdA-debat werd verspreid was gebaseerd. Deze motie werd overigens door het congres met overweldigende meerderheid aangenomen.

Sonja van den Ende in discussie met Desiree Bonis

Het bij het PvdA-debat uitgedeelde pamflet bevatte naast de "verklaringen en oproep" ook een soort beginselverklaring van Oorlog is geen Oplossing Nederland. Dit pamflet werd onder de circa 400 aanwezigen verspreid en door Klaas Meijer aan minister Frans Timmermans en door Sonja van den Ende aan PvdA buitenlandwoordvoerder Desiree Bonis persoonlijk aangeboden.

Hieronder volgt de tekst van de verspreide beginselverklaring en van de verklaring en oproep inzake Syrië. De oproep aan het eind van de laatstgenoemde tekst is gelijk aan het zogenaamde "dictum" van de door het GroenLinks congres aangenomen motie.

Organisatoren van 'Debat aan de markt' sturen politie op demonstranten af

Enschede, Walstraat, 15.00 uur. Na 45 minuten, vreedzaam met allerlei borden met politieke leuzen in de sneeuw tegen de politiek van Israel gestaan te hebben, bij het Vestzaktheater in de Walstraat, waar Ronny Naftaniel een lezing zou geven, werd een van de organisatoren - bepaald niet zachtzinnig - afgevoerd naar het politiebureau (Rik Min). Omdat hij in de Twentsche Courant Tubantia opgeroepen had de lezen te boycotten? Waarom moesten zo nodig opeens namen opgeschreven worden en identiteitsbewijzen gevraagd worden? Is dat normaal in Enschede?

Velen van de aanwezigen staan al 25 jaar regelmatig met een picketline in de binnenstad, en nog nooit is er zo een controle geweest. Het is toch een grondrecht te demonstreren in picketline-verband (eventueel anoniem - als iemand dat wil)?

Dan Jordanië ook maar op de schroothoop?

Om de Nederlandse defensiebegroting aan te zuiveren zoekt de Nederlandse regering klanten voor overtollig materieel. Vorig jaar verhinderde een meerderheid in de Tweede Kamer nog dat er Leopards aan Indonesië verkocht zouden worden ‘vanwege de mensenrechtensituatie daar’ (Het Parool, 13 februari 2013), maar volgens de VVD-PvdA-regering staan de zaken er in het Midden Oosten beter voor. Dus worden er voor €21 miljoen circa 60 Cheetah-pantservoertuigen aan Jordanië geleverd.

Jordanië ligt ingeklemd tussen Syrië, Irak, Saoedi-Arabië, en Israël. De helft van de bevolking zijn Palestijnen, ooit van hun woongebieden verdreven bij de vestiging van de staat Israël; na de invasie van Irak kreeg Jordanië naar schatting een miljoen Irakese vluchtelingen te verwerken, en nu komen daar nog eens de burgers bij die het geweld in Syrië ontvluchten. Een leek zou denken, geen land om in de huidige omstandigheden zwaar militair materieel aan te leveren.

Wapenembargo Syrië opheffen? Niet doen!

Het voornemen om het wapenembargo tegen Syrië dat in mei 2011 werd ingesteld op te heffen is om een aantal redenen een slechte stap. Ook het compromis dat er slechts een verlenging komt tot 1 maart is een verkeerde keuze. Alsof wapens aanvoeren daarna weer wèl aanvaardbaar zou zijn!
Alle middelen moeten worden ingezet om overleg tussen de regering-Assad en de binnenlandse oppositie te bevorderen. Daar hoort het bewapenen van de rebellen niet bij. Dat zal slechts verder bloedvergieten en verwoesting opleveren.

• Het voorbeeld Libië heeft de risico’s aangetoond van het bewapenen van een opstand die maar ten dele de doelstelling heeft, een democratie te vestigen. In Libië bleek dat de wapens die Qatar met toestemming van Washington mocht leveren aan de opstandelingen, uiteindelijk o.a. gebruikt zijn bij de aanslag die de Amerikaanse ambassadeur en drie medewerkers het leven kostte (zie New York Times, December 5, 2012: ‘U.S.-Approved Arms for Libya Rebels Fell Into Jihadis’ Hands’). Daarnaast is een grote hoeveelheid wapens uit Libië, zowel uit het arsenaal van Khadafi als geleverd door NAVO-lidstaten (m.n. Frankrijk), in handen van Jihadistische groepen in het Sahel-gebied gevallen, hetgeen mede tot de crisis in Mali heeft geleid.
• De burgeroorlog in Syrië is een nieuwe en voor Nederland zeer gevaarlijke fase ingegaan. Vier dagen nadat op 26 januari jl. de Nederlandse Patriots bij Adana/Incirlik operationeel zijn geworden, heeft de Israelische luchtmacht luchtaanvallen op doelen nabij Damascus uitgevoerd. In 1991 en 2003 dienden Nederlandse Patriot-stellingen als rugdekking voor de Golfoorlog resp. de invasie van Irak. De vraag rijst of Nederland zich kan veroorloven bij een nieuw groot conflict betrokken te raken waarbij ditmaal Rusland en Iran als bondgenoten van Syrië een rol zullen spelen.

OorlogIsGeenOplossing pleit voor het steunen van initiatieven om tot een dialoog in Syrië te komen, waarbij naast de Verenigde Staten en de EU ook Rusland en Iran worden betrokken. Onder geen beding mag worden meegewerkt aan een voortgaand bloedbad en vernietiging van het multiculturele Syrië.

Picketline tegen Nederlandse Patriots naar Turkije

Een groep van ongeveer 20 demonstranten protesteerde vandaag van 13.00 tot 15.00 uur op de stoep van het ministerie van Defensie tegen het stationeren van twee Nederlandse Patriot-eenheden met maximaal 400 Nederlandse militairen aan de Turkse grens met Syrië.

Na afloop van de demonstratie besloten de deelnemers tot de oprichting van een landelijk samenwerkingsverband "Oorlog is geen Oplossing NL" dat de ontwikkelingen in Syrië en de Nederlandse betrokkenheid daarbij kritisch zou blijven volgen.

"Oorlog lost niets op, ook niet in Syrië"

Direct nadat de Nederlandse regering op 7 december 2012 de Tweede Kamer had geïnformeerd over haar besluit twee Patriot-eenheden naar Turkije te sturen, werd in Enschede de tijdens de Golfoorlog van 1990/91 opgerichte initiatiefgroep "Oorlog is geen Oplossing" die voor het laatst actief was rond de Irak-oorlog van 2003 gereactiveerd. Op de donderdagavonden 13, 20 en 27 december en 3 en 10 januari werden protestacties tegen de zending van Patriots naar Turkije georganiseerd op het "Ei van Ko" (het plein voor het stadhuis) te Enschede en op maandag 7 en vrijdag 11 januari waren we present bij protestacties op de stoep van het Ministerie van Defensie in Den Haag respectievelijk bij het bezoek van de Duitse minister van Defensie aan het Werner von Siemens Gymnasium in Gronau.

Op 28 december 2012 plaatste de Tubantia onderstaand artikel naar aanleiding van de derde protestactie op 27 december 2012:

"Ze stonden er gisteravond voor de derde keer deze maand. Tientallen mensen van verschillende Enschedese organisaties, die het bij het "Ei van Ko" in hartje Enschede over één ding eens zijn: "Oorlog is geen oplossing", zoals het deze avond groot op een van de spandoeken staat.